Η μεταστροφή ενός άθεου ηθοποιού του Ελληνικού θεάτρου στην Ορθοδοξία κατά το επιθανάτιο κρεβάτι

https://atheistsmetorthodoxy.wordpress.com

ATHEISTS MET ORTHODOXY

Η μεταστροφή ενός άθεου ηθοποιού

του Ελληνικού θεάτρου στην Ορθοδοξία κατά

το  επιθανάτιο κρεβάτι

Μιά μέρα, σ᾽ ἕνα ἀπ᾽ τά πιό μεγάλα Νοσοκομεῖα ἔφεραν ἔνα ἄρρωστο ἠθοποιό τοῦ Ἑλληνικοῦ θεάτρου. Ξακουστό καί δοξασμένο. Ἡ ἀρρώστια του ἦταν σοβαρή…

Ἔτσι, ὁ ἡθοποιός εἶναι τώρα ξαπλωμένος στό κρεββάτι. Σκέπτεται. Θυμᾶται, Ἀναπολεῖ τά περασμένα… Καί μελαγχολεῖ.

Ἡ Θεία Πρόνοια ἔφερε κοντά του μία ἀδελφή νοσοκόμα πολύ πιστή. Τοῦ μίλησε γιά τή χριστιανική ζωή, γιά τήν ἀρετή, γιά τό φῶς. Ὁ ἠθοποιός ἐπηρεάσθηκε. Ἄρχισε νά σκέπτεται βαθύτερα. Σέ λίγες μέρες —τί θαῦμα!— ζήτησε νά ἐξομολογηθῆ. Ἦλθε ἀμέσως ἕνας κατάλληλος πνευματικός. Ὁ ἠθοποιός μίλησε μέ εἰλικρίνεια, μέ ἀληθινή μεταμέλεια…

Τό ἀπόγευμα, ὅμως, τῆς ἴδιας μέρας ἦλθε νά τόν ἐπισκεφθῆ μιά ἄλλη ἠθοποιός, συνεργάτις του στό θέατρο. Τόν ρώτησε πῶς εἶναι. Καί ὁ ἠθοποιός μ᾽ ἕνα στοχαστικό τρόπο, ἀπάντησε ἀργά-ἀργά καί μέ πόνο:

—Μέ ρωτᾶς πῶς εἶμαι. Πῶς θέλεις νά εἶμαι! Ἔπρεπε ν᾽ ἀρρωστήσω γιά νά καταλάβω μερικά πράγματα. Πέρασε ἡ ζωή μου μέσα σέ χίλιες δυό περιπέτειες…

Κλαίω τά χρόνια μου πού πήγανε χαμένα…

Καί κατέβασε τό κεφάλι του. Δυό δάκρυα κύλησαν ἀπ᾽ τά μάτια του.

Τήν ἄλλη μέρα κοινώνησε μέ ἀληθινή συντριβή. Πρός τό μεσημέρι ἔκλεισε τά μάτια του γιά πάντα… Δώδεκα παρά ἕνα λεπτό βρῆκε τό δρόμο τῆς σωτηρίας!

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

Advertisements

Εμπειρίες από τη Θεία Λειτουργία: “Σε μένα να᾽ ρθουν να πουν αν υπάρχη ή δεν υπάρχει Θεός”

http://holyvirginmary.wordpress.com

HOLY VIRGIN MARY, MOTHER OF GOD

Εμπειρίες από τη Θεία Λειτουργία:

“Σε μένα να᾽ ρθουν να πουν αν υπάρχη ή δεν υπάρχει Θεός”

Μας αναφέρει ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος από τον Πειραιά:

«Ἕνας συγγενής μου μοῦ διηγήθηκε τό ἑξῆς περιστατικό:

Κάποιος φίλος του γιατρός, ὅταν ἦταν μικρός, ὅπως ὅλα τά παιδάκια, πού γελᾶνε καί μετακινοῦνται ἄσκοπα μέσα στό ναό χωρίς νά καταλαβαίνουν, ἔτσι κι αὐτός, μαζί μέ ἕνα ξαδελφάκι του γελοῦσε καί πείραζε τά ἄλλα παιδάκια, πότε ἔτρεχε ἀπό δῶ καί πότε ἔτρεχε ἀπό κεῖ. Τελείωσε ἡ ἐκκλησία, πῆραν τό Ἀντίδωρο, ὁ κόσμος ἔφυγε, ἀλλά αὐτά τά δύο παιδάκια, ὁ γιατρός μέ τόν ξαδελφό του, ἄρχισαν πάλι νά ἀτακτοῦν μέσα στό ναό. Τότε, λοιπόν, ἀκούγεται μία αὐστηρή ἀλλά γλυκειά γυναικεία φωνή νά τούς λέη:

—Στόν οἶκο τοῦ Υἱοῦ μου δέν παίζουν! Δέν τρέχουν ἀπό δῶ κι ἀπό κεῖ. Προσεύχονται, κοινωνοῦν, μεταλαμβάνουν τό Σῶμα καί τό Αἷμα Του. Τό Αἷμα τοῦ Υἱοῦ μου!

Καί… φράπ! τά ἀρπάζει ἀπ᾽ τό σβέρκο καί ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ βρέθηκαν καί τά δύο παιδάκια ἔξω, στό προαύλιο τοῦ ναοῦ!

Καί λέει ὁ γιατρός: Σέ μένα νά᾽ ρθουν νά ποῦν ἄν ὑπάρχη ἤ δέν ὑπάρχει Θεός. Σέ μένα μίλησε ὁ Θεός διά μέσου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου!».

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ